Thanks — your review is with our moderators and appears once it is checked.
No one has reviewed this clinic here yet. Yours would be the first.
Pas op voor Dr S Damen, ernstige klachten worden weggewuift. ik kom als 24 jarige patient bij hem terecht omdat ik een onbehandeld Hartinfarct heb gehad en hij beweert dat dit niet het geval is, wandbeweegingstoornissen, een ventrikel aneurysma, een ventrikel septum ruptuur, maar hij houd de handen voor de ogen, en doet alsof ik spoken zie.
Translated by Google
Zeer slechte en onprofessionele zorg – onacceptabel Mijn broer heeft hier een spoedoperatie ondergaan, maar de nazorg was ronduit schandalig. Er werd een eenmalige katheter geplaatst die 2 dagen is blijven zitten, terwijl deze daar absoluut niet voor bedoeld is. Hij gaf meerdere keren aan dat het brandde en extreem pijnlijk was, maar daar werd niets mee gedaan. Pas toen de klachten ondraaglijk werden, is er eindelijk gekeken. Toen bleek dat de verkeerde katheter was geplaatst. Het excuus? Dat er op maandag en dinsdag geen specialist aanwezig was die een juiste katheter met ballon kon plaatsen. Dit is onacceptabel bij spoedzorg. Pas later werd hij verwezen naar de poli urologie, waar wél een juiste katheter werd geplaatst, maar de schade en klachten waren toen al enorm. Alsof dat nog niet genoeg was, heeft de katheter een hele nacht niet goed doorgelopen, waardoor hij wakker werd met een opgezette buik. Achteraf bleek zijn blaas extreem vol te zitten door urineophoping. Levensgevaarlijk en volledig te voorkomen. Er zijn constant fouten gemaakt, afspraken en toezeggingen werden niet nagekomen en het personeel kwam onwetend en ongeïnteresseerd over. Toen ik hierover een klacht wilde indienen over een verpleegkundige op de afdeling neurologie en vroeg om de leidinggevende, werd mij verteld dat deze langs zou komen. Ik heb meer dan een uur gewacht, waarna bleek dat ze gewoon naar huis was gegaan zonder iets te laten weten. Dit getuigt van een totaal gebrek aan verantwoordelijkheid, communicatie en zorg. Absoluut geen veilige of betrouwbare zorginstelling.
Translated by Google
Na een zeer teleurstellende ervaring in Bravis bergen op zoom ben ik op aanraden van mijn huisarts verwezen naar ETZ. In Bravis een omleiding in mijn rechterbeen gehad, waarna infectie in de operatiewond en nog wat later een zeer ernstige bloeding. Daarna zat de omleiding verstopt en was ik terug bij af. Ik kreeg te horen dat ze er niets meer aan gingen doen. Daarna dus in ETZ terecht gekomen en wat was dat een verademing. Vaatchirurg Dr Dinkelman zag mogelijkheden om te dotteren en zo gezegd zo gedaan. In Januari mijn linkerbeen gedotterd en in Februari m'n rechterbeen. Niets dan complimenten voor deze voortvarende behandeling. Ook het verplegend personeel verdient niets dan complimenten, ze waren kundig, vriendelijk en geen moeite was teveel. Ik ben bijzonder blij met de hulp en de behandeling die ik bij het ETZ heb mogen ontvangen ! HULDE.
Translated by Google
Wij zijn ontzettend tevreden over de bloedafname in het ziekenhuis. Onze dochter van 4 jaar werd heel fijn begeleid en de medewerker nam echt de tijd om haar op haar gemak te stellen. Vooral de speciale kinderkamer maakte een groot verschil: de rustige en kindvriendelijke omgeving zorgde ervoor dat het bloedprikken voor haar een stuk minder spannend was. Dankzij deze aanpak heeft ze de ervaring helemaal niet als eng of vervelend ervaren. Sterker nog, ze was achteraf enorm trots op haar dapperheidsdiploma! Een groot compliment aan het team voor hun geduld, vriendelijkheid en professionele aanpak.
Translated by Google
Na een crurisfractuur werd bij mij een externe fixatie in het ETZ Tilburg geplaatst. Achteraf bleek één van de vier pinnen van de fixatie door een grote cyste in de tibia te lopen, waardoor de pin is gaan bewegen en een ernstige botontsteking is ontstaan. Toen de huid vervolgens was dichtgegroeid, brak mijn rechteronderbeen plotseling toen ik aan het fietsen was. Bij mijn terugkomst vertelde de chirurg dat het plaatsen van de pin door een cyste “geen verwijtbare fout” was. Wat volgde waren meerdere operaties, wederom een fixatie, langdurige pijn, en een revalidatie die mijn jeugd grotendeels heeft bepaald. Ondanks de ingrijpende gevolgen is er nooit een moment geweest van erkenning, zelfs geen eenvoudig “het spijt ons”. Ik begrijp dat in de medische praktijk complicaties kunnen ontstaan, en dat niet elke uitkomst vermijdbaar is. Wat echter diep heeft geraakt, is niet alleen de medische gebeurtenis zelf, maar vooral de wijze waarop de chirurg met mij is omgegaan. Het onderwerp negeren en het uitblijven van erkenning of empathie, zeker bij een kind van elf, heeft bij mij geleid tot blijvende gevoelens van wantrouwen richting de zorg. Vandaag geef ik dit ziekenhuis één ster uit teleurstelling. Teleurstelling dat een organisatie die mensgericht wil zijn, het zo weinig toonde toen het er écht toe deed. Erkenning zou na al die jaren nog altijd een groot verschil kunnen maken. PS: Deze ervaring deel ik niet onder mijn echte naam, om mijn privacy te beschermen. Wat ik beschrijf, is echter volledig gebeurd en bedoeld om bewustzijn te creëren bij het management over hoe belangrijk erkenning is binnen de zorg.
Translated by Google
Je wordt in heel het ziekenhuis verplicht digitaal te betalen, ze mogen nergens geen contant geld meer aannemen voor koffie e.d. Belachelijk !!! Contant geld is een wettig betaalmiddel. Laten we niemand meer geen gebruik maken van de horeca etc. We moeten ons niet laten dwingen wat ze van bovenaf willen. Contant geld is en blijft gewoon een wettig betaalmiddel. En dan schrijven ze ook nog terug dat ze kijken naar oplossingen! Dat liegen ze !!! Ze willen ons pushen digitaal te betalen, laten we massaal hier niets meer kopen !!!!
Translated by Google
Wat een minder ervaring bij het pijncentrum. Ik heb nauwelijks duidelijke uitleg gekregen over de behandeling, waardoor ik me erg onzeker voelde. Het hele traject heb ik als zeer zwaar en belastend ervaren, en eerlijk gezegd voelt het alsof ik door een hel ben gegaan. Helaas ben ik nog steeds niet van mijn klachten af. De nazorg was minimaal; ik had het idee dat ik alles zelf moest uitzoeken zonder begeleiding. Daarnaast kreeg ik niet het gevoel dat er naar mij werd gekeken als mens, maar eerder als een nummer.
Translated by Google
Bij Fam ETZ Elisabeth moest mijn vriendin eerder dan gepland bij hen bevallen. Zij spreekt de taal niet en was pas vier weken voor de bevalling in Nederland. Ze wilden dat ik naar huis zou gaan en dat zij mij zouden bellen wanneer de bevalling zou beginnen. Dat heb ik natuurlijk geweigerd, want ik kon haar niet alleen achterlaten. Volgens de artsen moest zij binnen tien uur na het beginnen van de weeën bevallen. Toch hebben ze ongeveer 25 uur gewacht. Mijn vriendin gaf het na al die tijd natuurlijk op. Toen heb ik gezegd dat dit zo niet kon. Na het wisselen van de dienst duurde het allemaal erg lang. Al die tijd heeft zij geleden. Pas daarna hebben ze de verloskundige gebeld en aangegeven dat zij geopereerd moest worden. De operatie is netjes verlopen en ook de controle daarna was in orde. Na de controle moesten wij ongeveer twee uur wachten. In die tijd hebben wij twee keer gebeld met de vraag wanneer we naar de kamer mochten. Mijn vriendin was na al die tijd erg moe en wilde rusten. Als reden gaven zij dat het te maken had met de dienstwisseling. Later merkten we dat we weinig informatie kregen over het ontslag uit het ziekenhuis. Na twee dagen wachten werden we nog steeds niet ontslagen. Ik vroeg wat er aan de hand was, maar kreeg geen duidelijk antwoord. Daarom heb ik de GGD gebeld om te vragen hoe en wat. Zij gaven aan dat het ziekenhuis een reden moest geven. Daarmee ben ik teruggegaan naar het ziekenhuis om uitleg te vragen. Uiteindelijk gaven ze aan dat zij zich zorgen maakten over de baby en over de thuissituatie. Ik heb opnieuw de GGD gebeld. Ook zij gaven aan dat het ziekenhuis moest uitleggen waarom zij zo dachten en handelden. Toen ik dit opnieuw vroeg, kreeg ik geen duidelijk antwoord. Onze mooie dagen zijn hierdoor verpest en we hebben andere herinneringen dan we hadden gehoopt. Af en toe ging ik naar buiten om iets te eten. Nadat ik even weg was geweest, sprak de behandelend verloskundige met mijn vriendin. Zij wilde meer informatie over de thuissituatie en vroeg of mijn vriendin zich zorgen maakte. Ze bood allerlei vormen van hulp aan, onder andere zorg en huisvesting. Toen mijn vriendin mij hierover vertelde, heb ik dit tijdens de controle besproken. Normaal gesproken moet zoiets op verzoek van de moeder gebeuren. Voor de baby kan ik mij voorstellen dat zij alert zijn, omdat een baby niet voor zichzelf kan opkomen. Maar wij hebben duidelijk aangegeven dat wij niet meer wensten dat zij bij ons binnenkwam. Het zou haar niet lukken om tussen ons te komen. Wij voelden ons ook gediscrimineerd, want zonder reden kun je zulke dingen niet doen met je patiënten. Ze hebben de zaak overgedragen aan jeugdzorg, maar ook daar vond men het vreemd hoe dit was gegaan. Daarna moesten we nog twee dagen langer wachten voor de baby, maar daar stonden wij zelf achter. Dat wachten was anders dan de stress die wij op onze speciale dag hebben meegemaakt. Uiteindelijk mochten we naar huis nadat zij niet meer bij ons binnen mocht komen. Achteraf hebben zij excuses aangeboden aan de GGD-verpleegkundige, maar niet aan ons. Na een klachtenprocedure die al twee jaar duurt, kregen wij van de Geschillencommissie gelijk dat wij langer dan nodig in het ziekenhuis zijn vastgehouden. Helaas willen zij hiervoor nog steeds geen excuses aanbieden, ondanks het oordeel van de Geschillencommissie. Deze herinneringen zullen wij nooit vergeten.
Translated by Google
Reviews sourced from Google. ClinicPicker does not edit or remove them.
