Bu kliniğe burada henüz yorum yapılmamış. İlk siz yazabilirsiniz.
Tina Tina
Η κριτική αφορά στο οδοντιατρείο φρουράς του 424 και όχι σε όλο το νοσοκομείο. Περίμενα μήνες στη λίστα αναμονής για τα οδοντικά εμφυτεύματα ώσπου αναγκαστικά να τα τοποθετήσω ιδιωτικά με σημαντικό κόστος μιας κ πρόκειται για ιδιαίτερα δαπανηρή θεραπεία. Η δικαιολογία από το συγκεκριμένο τμήμα είναι ότι δεν είχαν άδεια να ξεκινήσουν τη συγκεκριμένη θεραπεία μια κ περίμεναν έγκριση εγγράφων κ γραφειοκρατικών διαδικασιών . Πρόσφατα μίλησα προσωπικά όμως με γνωστό μου πρόσωπο που μου πε οτι εκμεταλλεύτηκε προσωπική γνωριμία με τον διευθυντή του οδοντιατρείου φρουράς ο οποίος μεσολάβησε και έτσι τοθετηθηκαν κανονικά εμφυτεύματα με χαμηλό κόστος. Εξυπηρέτηση α λα καρτ λοιπόν.
Εξαιρετική η εμπειρια μου συνολικά στο νοσοκομείο.Ιδιαιτερα θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κύριο Καπουτση, καναμε χειρουργείο στο χέρι μου για καρπιαίο σωλήνα και πήγανε όλα τέλεια! Είναι πολύ επεξηγηματικός γιατρός με αγάπη για το αντικείμενο του και με φιλική διάθεση.
Η κριτική αφορά στο Ακτινολογικό στο οποίο ποτέ δεν υπάρχει διαθέσιμο ραντεβού οποτε και αν επικοινωνώ η έχω πάει αυτοπροσώπως. Ο ευγενέστατος κατά τα άλλα υπάλληλος στη γραμματεία δεν γνωρίζει ποτέ τίποτε για τα ραντεβού. "επικοινωνιστε προς το τέλος του μήνα" κλπ. Επικοινωνώ και πάλι δεν γνωρίζει. Θλιβερό και απαράδεκτο.
Διαβάζοντας αρκετές αρνητικές κριτικές, ένιωσα την ανάγκη να γράψω κι εγώ τη δική μου εμπειρία από καρδιάς.
Ο πατέρας μου είναι 78 ετών, με 93% αναπηρία, κατάκοιτος εδώ και χρόνια. Ένας άνθρωπος που, δυστυχώς, κάποιοι θα θεωρούσαν «χαμένη υπόθεση». Στο 424 όμως δεν τον είδαν ποτέ έτσι.
Τον φρόντισαν, τον σεβάστηκαν και κυρίως πάλεψαν γι’ αυτόν. Έξι φορές συνολικά τον κράτησαν στη ζωή:
– δύο φορές από σοβαρό πρήξιμο κοιλιάς λόγω αδυναμίας αφόδευσης,
– μία φορά από πνευμονία,
– και τρεις φορές από αναιμία, εκ των οποίων η μία εξαιρετικά βαριά.
Δεν τον “άφησαν σε μια γωνιά”. Δεν είπαν «δεν αξίζει τον κόπο». Έκαναν το ακριβώς αντίθετο: ό,τι μπορούσε να γίνει, έγινε — με ιατρική γνώση, επαγγελματισμό αλλά και ανθρωπιά.
Γιατροί, νοσηλευτές και προσωπικό που εργάζονται κάτω από πίεση, με ελλείψεις, αλλά συνεχίζουν να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό. Όποιος μπαίνει σε νοσοκομείο πρέπει να θυμάται κάτι απλό: οι γιατροί δεν είναι υπηρέτες — είναι άνθρωποι που σώζουν ζωές.
Νιώθω πραγματικά τυχερός που είχαμε πρόσβαση σε αυτό το νοσοκομείο. Και νιώθω βαθιά ευγνωμοσύνη.
Ένα μεγάλο, ειλικρινές ευχαριστώ στο 424 και σε όλους όσοι στάθηκαν δίπλα στον πατέρα μου — και σε εμάς.
Νοσηλεύτηκα στη στεφανιαία αυξημένης φροντίδας για ένα 24ωρο.Η εμπειρία μου έχει απόλυτα θετικό πρόσημο γιατί από τα επείγοντα έως το συγκεκριμένο τμήμα που νοσηλεύτηκα ,το προσωπικό ήταν πολύ εξυπηρετικό και ευγενικό.Να είστε καλά παιδιά και καλή δύναμη !
Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τον Γενικό Αρχίατρο κ. Ιωαννίδη Κωνσταντίνο και όλο το νοσηλευτικό προσωπικό της Α' χειρουργικής του 424 ΓΣΝΕ για τον άριστο χειρισμό του προσωπικού μου ιατρικού προβλήματος. Η συμπεριφορά όλων και οι συνθήκες παραμονής μου ήταν άψογες.
Εύχομαι σε όλους σας υγεία, δύναμη. Καλές γιορτές και ευτυχισμένο το νέο έτος.
Επισκεφθηκα τον γναθοχειρουργο σολων πολιτη λόγο δυσλειτουργίας της γναθου μου και ο ιδιος μου σύστησε μια ενέσιμη θεραπεία η οποια με ανακούφισε πληρως. Άριστος επιστήμονας, καταπληκτικος στην δουλεια του και πανω απο ολα ευγενης ανθρωπος. Τον συστήνω ανεπιφύλακτα.
Δυστυχώς η νοσηλευτική φροντίδα διαφέρει από κλινική σε κλινική στο 424.
Στην β παθολογική που νοσηλεύεται ο πατέρας μου υπάρχει αδιαφορία, αγένεια και βαριεστημάρα. Όποτε πηγαίνω μεσημέρι για ενημέρωση ή απόγευμα για επισκεπτήριο, οι περισσότερες νοσηλεύτριες βρίσκονται μαζεμένες στην στάση. Σίγουρα ανάμεσα τους υπάρχουν άτομα με συνείδηση αλλά δυστυχώς χάνονται. Ο πατέρας μου με άνοια και κατάκοιτος, μπήκε σε θάλαμο στην άκρη του διαδρόμου, σε κρεβάτι χειροκίνητο με αποτέλεσμα να του δίνουν σπάνια νερό, να έχει έντονη ξηρότητα στα μάτια του και να μην το έχουν αντιληφθεί. Χθες τον βρήκα να κλαίει για νερό λέγοντας Δεν υπάρχουν άνθρωποι εδώ;"
Η νοσηλεύτρια διαβεβαίωσε ότι του έδωσε με την σύριγγα μετά το μεσημέρι. Δηλαδή πριν 3-4 ώρες.
Είναι σχεδόν γυμνός με ένα πράσινο σαν χαρτί πάνω του ενώ τους είπα ότι έχει κοντομανικα μπλουζάκια. Ο νεαρός γιατρός στον οποίο τα ανεφερα όλα αυτα, τα δικαιολογούσε αντί ν εντοπισει λάθος, πριν καν ακούσει αποκαλώντας με συνεχώς καλή μου γεγονός που είναι εντελώς αγενές. Απαράδεκτοι
