Kızımı 17 aylıkken buraya bir yakınımın kefil olmasıyla götürdüm. Başlangıçta söylenenlerle içim çok ısındı, tavırları gayet sıcak ve samimiydi her şeyden öte bilgi doluydu. Ve bu içimi çok ferahlattı. Fakat bir gün derse girmek için bekleme alanında İmran Hanımın işinin bitmesini bekliyorduk ki hiçbir şey söylenmeden İmran Hanım hızla gelerek yanımda atıştırmalığını yiyen kızımı paldır küldür kucaklayarak aşağı kata indirdi. Kızım 17 aylık tekrar belirtmek istiyorum. Kızım da bende ne olduğunu anlayamadık o esnada ve kızım korkudan aynı zamanda henüz sadece 2 defa gördüğü bir yabancının onu annesinin yanından paldır küldür bir şey demeden bir anda kucaklayıp götürmesi sebebiyle çığlık çığlığa ağlamaya başladı. Sebebi kesinlikle terapiden kaçmak, annesinden ayrılmamak vs değildi bunu yazımın sonunda açıklayacağım. İmran Hanımın eşi yukarıda bana “eğer şimdi kızını alırsan kızının kendi kendine başarma duygusunu elinden alacaksın” gibi saçma argümanlar sıraladı. Kızım 20 dakika boyunca çığlık atarak ağlamaya devam etti. Aşağı indiğimde kızıma karşı tavırları, bakışlarının soğukluğu ve kızımın istememesine rağmen ısrarla ve son derece somurtkan halleriyle masajları yapmaya çalıştılar. Kızım sakinleşmek için yanıma geldiğinde sarılmamam gerektiğini söylediler. Arkasından bir de bir psikiyatr edasıyla “aranızda güvenli bağlanma yok o yüzden böyle yapıyor” dediler. Soruyorum kızım 17 aylık ve siz güler yüzü olmayan, ısrarla sevmediği şeyleri yapmaya çalışan, annesine sarılmasına izin vermeyen, sakinleşmesine fırsat tanımayan yabancılar olduğunuz için yapıyor olabilir mi? Veya bu yaptığınız şey kızımla aramdaki güvenli bağlanmayı zedelemez mi? Kızım o günden sonra 2 hafta sıçrayarak uyandı uykusundan, uykusunda ağlama krizlerine girdi. Zaten uyku problemi olduğu için götürmüştüm fakat daha da bizi geriye attı bu deneyim. Kızım şu an başka bir yerde duyu bütünleme terapisi almaya devam ediyor çok şükür ilk günden beri derslere ben olmadan severek ve gülerek giriyor. Tavsiyem odur ki çocuk yaklaşımından daha iyi anlayan ergoterapistlere bu alanda daha çok şans verilmesi. En azından 4 yaş altı çocukların bu gibi fizyoterapistlerle heba olacağını kendi kızım üzerinde acıyla tecrübe ettim maalesef.
Google tarafından çevrildi
