Thanks — your review is with our moderators and appears once it is checked.
No one has reviewed this clinic here yet. Yours would be the first.
Oxana Özkan
Ik heb onlangs een totale heupoperatie ondergaan en ik heb nog nooit van mijn leven zoveel zorg, warmte en vriendelijkheid ervaren. Het medisch personeel is ontzettend attent; de artsen, fysiotherapeuten en verpleegkundigen zijn stuk voor stuk professionals. Mijn grootste angst was de ruggenprik, maar zelfs op dat moment deden deze mensen er alles aan om mij te helpen en stress te voorkomen.
Voor wie nog nooit is geopereerd, zo gaat het in zijn werk:
Voor de operatie word je in een aparte kamer ontvangen door een verpleegkundige. Ze stelt controle-vragen en geeft je premedicatie: paracetamol en Gabapentine Teva (en eventueel Temazepam als je erg zenuwachtig bent, maar dat is optioneel en heb ik niet genomen). Je kunt al je spullen achterlaten in een metalen kluisje. De sleutel van dit kluisje wordt aan het bed vastgemaakt waarmee je naar de verkoeverkamer wordt gebracht. Je neemt je medicatie in, trekt een operatiejasje aan en wacht tot je wordt opgehaald. Belangrijk: je spullen uit het kluisje worden later door het personeel naar je eigenlijke kamer op de tweede verdieping gebracht. Leg dus alles echt in dat metalen kluisje.
In de voorbereidingsruimte krijg je een infuus (NaCl) en worden je bloeddruk en hartslag gemeten. Een half uur later ga je naar de operatiekamer voor de anesthesie (de ruggenprik) en krijg je een licht slaapmiddel via het infuus. Mijn operatie duurde anderhalf uur. Ik werd wakker op de verkoeverafdeling en kreeg meteen wat water en een waterijsje. In het begin voel je je benen niet, maar dat is normaal. Het eerste wat je weer voelt is de wond, wat ook logisch is. Schrik niet van rode vlekken rondom de wond; dat zijn resten van het jodium.
Op de afdeling:
Na een half uurtje ga je naar je kamer. Ik lag op een tweepersoonskamer met een geweldige Nederlandse buurvrouw. Het was er schoon, comfortabel en ruim, met een eigen toilet. Je kunt je bed afschermen met een gordijn voor je privacy. Ongeveer twee uur na de operatie begin je je benen weer te voelen. Als je naar het toilet moet, brengen ze een po. Ik wist niet dat plassen na een operatie zo lastig kon zijn! Als het echt niet lukt, plaatsen ze een katheter, dus probeer het vooral zelf. Zelfs als je knoeit is dat geen probleem; ze verschonen je bed direct. De verpleegkundigen zijn zo zorgzaam; je voelt je geen moment in de steek gelaten.
Eten en herstel:
Het avondeten en ontbijt waren heerlijk. Misschien was het wel de lekkerste maaltijd in mijn leven (je moet immers nuchter blijven voor de operatie). Omdat ik pas om vijf uur 's middags mocht eten, was ik uitgehongerd!
Zodra je weer helemaal bij positieven bent, helpt de fysiotherapeut je al op de been. De eerste keer loop je met een rekje naar het toilet onder begeleiding, daarna mag je het zelf proberen. Dat is een heerlijk gevoel: je hebt je zelfstandigheid weer terug.
Ondertussen word je goed in de gaten gehouden. Je krijgt sterke pijnstillers en kunt veel rusten en slapen. Op een gegeven moment voelde het voor mij bijna als een vakantieoord! Het is bijna jammer dat je de volgende dag alweer naar huis mag. Je wordt echter pas ontslagen als je bloedwaarden (hemoglobine) zijn gecontroleerd en de fysiotherapeut je heeft laten zien hoe je oefeningen moet doen en hoe je moet traplopen.
Een speciaal woord van dank aan mijn chirurg, Drs. G.W. Hendriks, voor zijn deskundigheid en het geweldige resultaat. Bedankt aan het hele team dat mij heeft begeleid naar mijn nieuwe leven met een nieuwe heup. Jullie zijn de beste!
Wat een ongelofelijk slecht ziekenhuis is dit. Ze blijken echt niks goed te kunnen. Keuzes over een onderzoek kunnen ze niet maken, wel,niet, wel een MRI, beelden worden uiteindelijk niet beoordeeld van de MRI. Afspraken en operaties worden meerdere malen verzet terwijl die noodzakelijk zijn. Artsen die gewoon glashard in je gezicht liegen, verhalen worden steeds verdraaid. Naam en leeftijd kunnen ze nog geen eens goed benoemen. En dan kies je uiteindelijk om je te laten behandelen in een ander ziekenhuis en doen ze zelfs moeilijk om je dossier te geven. Krijg je MRI beelden op een dvd mee, kom je thuis is de dvd gewoon leeg.
Ik heb niks anders te zeggen dan dat het in mijn ogen een ontzettend slecht ziekenhuis is waar je geen uitleg krijg over wat er precies speelt en alleen maar fouten maakt. Ik laat mij daar niet meer behandelen.
Zeer teleurstellende ervaring. Tijdens de oogcorrectie zijn complicaties ontstaan aan mijn rechteroog, wat ook door de arts is erkend. Tot op heden heb ik een blijvend waasje in mijn zicht en loop ik weer met een bril met een sterkere sterkte dan vóór de ingreep. Ik voel mij niet gehoord en men verschuilt zich achter de kleine lettertjes. €3000 armer en slechter zicht dan voorheen.
Ik wil al lange tijd een review schrijven over Flevoziekenhuis, en vooral over route 25 (gynaecologie).
Elke keer opnieuw moet ik minimaal 15–20 minuten wachten, vaak zelfs een half uur of langer. In het begin werd mij gezegd dat dit “normaal” is omdat afspraken uitlopen. Prima, dat kan gebeuren. Maar er zijn ook situaties die gewoon niet acceptabel zijn.
Ik had een afspraak om 13:30. De arts was duidelijk nog met pauze. Ik zag hoe ze rondliep, met collega’s praatte, thee ging halen, weer weg ging en terugkwam. Ondertussen zat ik daar gewoon te wachten. Uiteindelijk werd ik pas rond 14:00 binnengeroepen. Waarom krijg ik dan een afspraak om 13:30 als de arts nog pauze heeft? Waarom wordt daar geen rekening mee gehouden?
Ik betaal extra voor parkeren, ik plan mijn dag rond deze afspraak, en dan moet ik onnodig wachten.
Wat ik nog erger vind: als ik zelf 5 of 10 minuten te laat ben, wordt er meteen gezegd dat het niet meer kan en dat ik een nieuwe afspraak moet maken. Hoe kan dat? Als patiënten te laat zijn, is het een probleem. Maar als artsen te laat zijn, is het “normaal”.
Met alle respect voor het werk dat zij doen, maar zij zijn ook mensen en wij ook. Zonder patiënten is er geen ziekenhuis. Er zou meer respect en begrip moeten zijn voor de tijd van patiënten.
Daarnaast heb ik ook meegemaakt dat ik bij mijn 13 weken echo kwam en de dokter geen woord zei, alsof ik ongevraagd bij hem thuis op bezoek was. Dit is echt onacceptabel.
Na een paar maanden kwam ik opnieuw bij dezelfde arts terecht voor mijn 13-weken echo. Ook toen moest ik weer 30 minuten wachten na mijn afspraak. Toen ik eindelijk werd binnen geroepen, vroeg ze hoe het met mij ging. Ik zei eerlijk dat het niet goed ging, omdat ik elke keer moet wachten.
Toen ik op de onderzoekstafel lag, vroeg ze mij waarom ik haar “zo aankeek”, op een vreemde manier. In plaats van zich te concentreren op de echo en de baby, was ze bezig met mijn gezichtsuitdrukking. Gezien haar eigen houding en uitstraling – zonder glimlach, zichtbaar geïrriteerd en gespannen – leek het alsof ze elk moment boos kon worden.
Ik vond het onacceptabel dat zij mij op die manier aansprak en mij daarop aansprakelijk stelde. Eerlijk gezegd weet ik niet of dit eerder lachwekkend of triest is.
Dit is voor mij geen normale manier van werken.
Vanmorgen weer een keertje bloedprikken. Heb weer genoten van het enthousiaste personeel. Vriendelijk, in voor een praatje. En dat doen ze vast bij iedereen, geweldig toch!
Flevo Ziekenhuis
Mijn ervaring met het Flevoziekenhuis kan ik alleen maar waarderen .
Langs deze weg deel ik mijn ervaring delen!
Allereerst onze oprechte dank aan aan de chirurgen en het hele Team van het Flevo Ziekenhuis :
Met name
Chirurg MJ BOOM
Chirurg R Schouten
Mw J.A.L. Rooseman
Verpleegkundig Specialist
En het hele Team die nauw betrokken is geweest
Ook op de afdeling
Verder wil ik toelichten dat wij vanaf 2025 verwezen waren naar het Flevo Ziekenhuis
En vanaf het begin zijn wij goed begeleidt .
Wat een geweldige inzet !!
Wij willen ons Oprechte dank uitspreken voor de deskundigheid en de rust die aanwezig was op de afdeling waar mijn man lag.
Verder nog een Speciale Compliment aan Mw J.A.L. Rooseman en
Verpleegkundig Specialist in het Flevo Ziekenhuis en
Chirurg MJ Boom
Voor de Deskundigheid en Rust die Ze uitstraalden en de Heldere uitleg die ons enorm heeft gerustgesteld.
Dank voor uw Nauwe betrokkenheid en Respectvolle houding !!!
Dank aan alle verpleegkundigen van de afdeling waar mijn man was opgenomen ihb Mw Arangie en alle Collega's bij de Bali
Voor hun lieve glimlach en gastvrijheid voelden wij ons geen Nummer!
Dank en waardering ook voor Mw Marili Snel en collega's
Ook hun spontane en liefdevolle houding ihb Marili naar een patiënt toe
Verdient een Compliment!
Onze Dank gaat ook uit naar De Apotheker Assistentes, die heel vriendelijk met geduld hun werk doen!
Onze Oprechte Dank aan het Flevo Ziekenhuis
Wij zijn heel dankbaar !!
Mvg
Dhr R Vink
Mw PC Ramsaran
Heb je erge pijn, kan je niet meer lopen door waarschijnlijk een hernia, loop je al enkele weken mee omdat je niet doorgestuurd wordt. Mag je eindelijk naar een neuroloog die beslist dan even dat het geen spoed heeft (jaaaa want de neuroloog voelt mijn pijn en weet precies wat ik wel of niet heb) Krijg je een brief dat je meer dan 3 maanden moet wachten! Ongelofelijk wat een k.t zorgsysteem wij hebben, hoe duurder de zorg wordt des de langer de wachttijden zijn.. En dan bel je en wordt je nog eens onbeschoft behandeld ook. Zo moeten jullie je tering zooitje behandelen tyfus droeftoeters
Zeer slechte ervaring op de spoedeisende hulp. Je wordt hier pas geholpen als je bijna doodgaat.
Ik heb 2 tot 3 uur moeten wachten zonder enige uitleg. Het personeel gaf aan dat het erg druk was en dat iedereen bezig was.
Tot mijn verbazing ging er per ongeluk een deur open en zag ik meerdere medewerkers op hun telefoon zitten. Ze schrokken duidelijk toen ze merkten dat ik dit kon zien.
Dit voelt respectloos en onprofessioneel. Op de spoedeisende hulp verwacht je hulp, geen onverschilligheid.
