On rating, this listing is behind the local field — 3.2 here, 4.2 across the 36 Cardiology listings in Attica. The rating is unusually well documented: 1,534 reviews, where clinics in this slice average 618.
The ranking is against the 15 clinics in Attica with at least 618 reviews, so it compares like with like.
Opening hours
Mon
8:30 AM–3:00 PM
Tue
8:30 AM–3:00 PM
Wed
8:30 AM–3:00 PM
Thu
8:30 AM–3:00 PM
Fri
8:30 AM–3:00 PM
Sat
Closed
Today
Closed
Highlights
Accessibility
Wheelchair-accessible entrance
Wheelchair-accessible parking
Wheelchair-accessible toilet
Amenities
Toilet
Offerings
Απόρριψη φαρμάκων
Payment
Credit cards
NFC mobile payments
Debit cards
Location
Patient reviews
Thanks — your review is with our moderators and appears once it is checked.
No one has reviewed this clinic here yet. Yours would be the first.
Lilia Loli
Στα επείγοντα έφερα με ΕΚΑΒ δικό μου άνθρωπο από τις 12 το μεσημέρι. Έχει πάει 12 μεσάνυχτα κι ακόμη περιμένω όρθιος χωρίς καμία ενημέρωση και χωρίς να μπορώ να δω τον άνθρωπό μου ή να μιλήσω με κάποιον γιατρό!!! ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΑΥΣΤΗΡΑ. Καταλαβαίνω ότι οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό πρέπει να κάνουν απερίσπαστοι τη δουλειά τους, αλλά δουλειά τους είναι να ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΝ και τον συνοδό. Κι όταν πρόκειται για ηλικιωμένο ασθενή με ό,τι αυτό συνεπάγεται, ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να καλούν τον συνοδό για να δώσει το ιστορικό του ασθενούς. Φανταστείτε ότι χρειάστηκε να φωνάξω για να δείξει ο security τα φάρμακα στους γιατρούς!! Άραγε τα είδε κανείς;;; Ή ο άνθρωπός μου είναι ξεχασμένος πάνω στο φορείο;;; Αναρωτιέμαι πόσο θα αντέξω ακόμη την ορθοστασία και την απαξίωση. Εάν ήταν ο υπουργός, έτσι θα συμπεριφέρονταν;;;;;;;;;;;
Να σημειώσω ότι πρόκειται για τα ανακαινισμένα επείγοντα που υποτίθεται ότι έγιναν για να προάγουν τη φροντίδα των ασθενών που τα επισκέπτονται…
ΝΤΡΟΠΗ
Εξαιρετική εμπειρία νοσηλείας – Ένα τεράστιο ευχαριστώ!
Θέλω να εκφράσω τη βαθύτατη ευγνωμοσύνη μου για τη νοσηλεία του πατέρα μου στο νοσοκομείο «Αττικόν». Σε ένα περιβάλλον με απίστευτο φόρτο εργασίας, το νοσηλευτικό προσωπικό μας εξέπληξε με τον επαγγελματισμό, την ευγένεια και το μόνιμο χαμόγελό του. Ήταν πάντα όλοι πρόθυμοι να βοηθήσουν σε ό,τι χρειαζόμασταν, χωρίς την παραμικρή ένδειξη δυσαρέσκειας.
Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στην κα Ηλιάνα Σταματέκου, η οποία είναι ένας πραγματικός άγγελος. Με το απλόχερο χαμόγελό της καταφέρνει να φτιάχνει τη διάθεση όχι μόνο των ασθενών αλλά και των συνοδών, δίνοντας σε όλους μας απίστευτο κουράγιο και δύναμη.
Σας ευχαριστούμε από καρδιάς για την άψογη φροντίδα και την ανθρωπιά σας!
Η εμπειρία της οικογένειάς μου με το νοσοκομείο Αττικόν ήταν τραυματική και κάτι που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ.
Πριν από 3 χρόνια ο παππούς μου μεταφέρθηκε εκεί μετά από πτώση και σοβαρό χτύπημα στο κεφάλι, με εσωτερική αιμορραγία στον εγκέφαλο. Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση και του τοποθετήθηκε παροχέτευση (σωληνάκι αποσυμπίεσης/παροχέτευσης εγκεφαλικών υγρών και αίματος) για την απομάκρυνση των υγρών μετά το χειρουργείο.
Ο παππούς μου έπασχε ήδη από άνοια και μέσα στη σύγχυσή του αφαίρεσε το σωληνάκι. Όταν η νοσηλεύτρια ενημέρωσε τον γιατρό για το τι συνέβη και πρότεινε να ξαναμπεί στο χειρουργείο για να τοποθετηθεί ξανά η παροχέτευση, η απάντηση που δόθηκε ήταν: «Όχι μωρέ, γέρος είναι, άστον».
Αυτή η φράση έχει χαραχτεί στη μνήμη μας και μας στοιχειώνει μέχρι σήμερα. Από εκείνο το σημείο και μετά, η κατάσταση του παππού μου επιδεινώθηκε δραματικά. Υπέστη αλλεπάλληλα εγκεφαλικά επεισόδια και έμεινε για τρία ολόκληρα χρόνια κατάκοιτος, χωρίς να μπορεί να επικοινωνήσει ή να περπατήσει. Η εξέταση που έγινε αργότερα εντόπισε 12 εγκεφαλικές βλάβες.
Τελικά χάσαμε τον παππού μου, αφού πέρασε τρία χρόνια γεμάτα πόνο, ταλαιπωρία και απόλυτη εξάρτηση από άλλους ανθρώπους. Ως οικογένεια νιώθουμε ότι βιώσαμε αδιαφορία, έλλειψη ανθρωπιάς και μια σοκαριστική απαξίωση της ζωής ενός ηλικιωμένου ανθρώπου.
Προσωπικά δεν θα εμπιστευόμουν ποτέ ξανά αυτό το νοσοκομείο για άνθρωπο της οικογένειάς μου και θεωρώ ότι ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει τέτοιες εμπειρίες πριν αποφασίσει πού θα απευθυνθεί για περίθαλψη.
Η μητέρα μου εισήχθη με πνευμονία. Την είχαν 7 μέρες στον διάδρομο, όπως και πολλούς άλλους ασθενείς. Αν δεν μπορούν να δεχτούν τόσο κόσμο να μην το κάνουν. Της έκαναν καλλιέργεια που έκανε μέρες να βγει. Κόλλησε ενδονοσοκομειακο μικρόβιο και ακόμη περιμένουμε την εξέταση να το δείξει. Η νοσηλεία τραγική, αφού δεν υπάρχουν άτομα. 2 νοσηλευτές για 56 ασθενείς. Η αντιβίωση μία με μιάμιση ώρα μετά από την ώρα που θα έπρεπε να την πάρει. Τραγικοί!!! Έπρεπε να κάνει αξονική, ακόμα περιμένουμε!!!Την πήραμε και την πήγαμε στον Ευαγγελισμό. Μου ήρθε να βάλω τα κλάματα όταν έκανα την σύγκριση. Τα πάντα στην ώρα τους. Απίστευτη ευγένεια. Οι νοσηλευτές φέρονται αψογα στους ασθενείς. Μοντέρνα κρεβάτια, άψογη νοσηλεία. Σε 2 μέρες βρέθηκε το μικρόβιο και θα καταπολεμηθει σύμφωνα με το αντιβιογραμμα. Η απόλυτη ξεφτίλα στο Αττικο, η απόλυτη αξιοπρέπεια για τον ασθενή στον Ευαγγελισμό. Το Αττικο είναι από τα χειρότερα νοσοκομεία στην Αττική. Μακριά από εκεί.
Δεν υπάρχουν λόγια για αυτό που ζήσαμε στο Αττικό Νοσοκομείο.
Ο πατέρας μου υπέστη βαρύ αιμορραγικό εγκεφαλικό και χρειαστήκαμε επειγόντως ασθενοφόρο. Μετά από αναμονή, η απάντηση που λάβαμε από το τηλεφωνικό κέντρο ήταν:«Τι είναι κυρία μου το ασθενοφόρο; Αεροπλάνο να πετάξει;»
Όταν τελικά έφτασε βοήθεια και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, αντικρίσαμε μια εικόνα ντροπής. Τον είχαν παρατημένο σε ράντζο στον διάδρομο, σε κρίσιμη κατάσταση, ενώ η οικογένειά μου παρακαλούσε για βοήθεια και ενημέρωση. Η απάντηση όταν διαμαρτυρηθήκαμε;
«Τα παράπονά σας στον Άδωνη».
Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στη Βραχεία Νοσηλεία. Εκεί ξεκίνησαν έντονες εκκρίσεις και το οξυγόνο του έπεφτε συνεχώς. Κάθε φορά που καθαρίζονταν οι εκκρίσεις, το οξυγόνο ανέβαινε ξανά. Η μητέρα μου, άυπνη μέρες, έτρεχε πανικόβλητη να ζητήσει βοήθεια για να τον αποσυμφορήσουν και να μπορέσει να αναπνεύσει.
Η απάντηση που άκουγε ξανά και ξανά ήταν:«Είναι φυσιολογικό».
Ενημερώσαμε για το ιστορικό του, για την κατάστασή του, για τα πιθανά στερητικά συμπτώματα. Οι περισσότερες αντιδράσεις ήταν αδιαφορία, ειρωνεία και απαξίωση.
Μία νοσοκόμα πέταξε την καρέκλα της άυπνης μητέρας μου από δίπλα του λέγοντας:«Τι το περάσατε εδώ; Δεν θα ξανακαθίσετε δίπλα στο κρεβάτι».
Και τελικά ήρθε αυτό που φοβόμασταν.Ο πατέρας μου υπέστη ανακοπή, η οποία συνδέθηκε με τις εκκρίσεις και τη σοβαρή επιβάρυνση της αναπνοής του. Διασωληνώθηκε και παρέμεινε χωρίς κρεβάτι σε ΜΕΘ.
Η μητέρα μου έμεινε όλη τη νύχτα μόνη της να κοιτάζει το μόνιτορ ενός διασωληνωμένου ανθρώπου, εξαντλημένη και τρομοκρατημένη, χωρίς ουσιαστική παρουσία γιατρού. Όταν ρώτησε αν υπάρχει γιατρός να δει τον άντρα της, η απάντηση που πήρε ήταν:«Γιατί; Το τρένο είχε ειδοποίηση ότι έρχεται άλλο τρένο;»
Μέσα σε όλο αυτό, ακούσαμε ακόμη και τη φράση:«Πληρώστε 1000 ευρώ να σας βρουν κρεβάτι στην εντατική».
Μετά από πίεση βρέθηκε μεταφορά σε ιδιωτική κλινική με σύμβαση. Η μόνη ενημέρωση που λαμβάναμε καθημερινά ήταν:«Σταθερά βαριά η κατάσταση».
Και ξαφνικά… μας ανακοίνωσαν ότι πέθανε.
Χωρίς εξηγήσεις. Χωρίς σαφείς απαντήσεις. Χωρίς ίχνος ανθρωπιάς απέναντι σε μια οικογένεια που έβλεπε τον άνθρωπό της να σβήνει μπροστά στα μάτια της.
Αυτό που ζήσαμε δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ.Κανένας άνθρωπος δεν αξίζει τέτοια αντιμετώπιση.Καμία οικογένεια δεν αξίζει να βιώνει τέτοια αδιαφορία στις πιο τραγικές στιγμές της ζωής της.
Καλησπέρα σας,
Είναι η πρώτη φορά που γράφω αρνητική κριτική για κάτι, αλλά ειλικρινά θεωρώ ότι το Αττικό Νοσοκομείο αποτελεί έως και επικίνδυνο χώρο για ασθενείς.
Ξεκινήσαμε τη νοσηλεία του πατέρα μου έπειτα από ένα βαρύ εγκεφαλικό που υπέστη στις 28/08. Μεταφέρθηκε στη ΜΕΘ, με επικεφαλής τον κύριο Τσαγκάρη. Η αγένεια και η παραπληροφόρηση δεν είχαν ούτε αρχή ούτε τέλος — τόσο από τον ίδιο τον καθηγητή όσο και από όλη την ομάδα του.
Στην πορεία, μεταφέρθηκε στη Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας (ΜΑΦ) του νοσοκομείου, όπου παρέμεινε για περίπου 25 ημέρες. Παρά το γεγονός ότι και εκεί το προσωπικό ήταν εξαιρετικά αγενές — τόσο στην ενημέρωση που δικαιούμασταν για τον άνθρωπό μας όσο και κατά το επισκεπτήριο — οι νοσηλευτές βρίσκονταν μονίμως κολλημένοι στα κινητά τους, αγνοώντας όλους τους ασθενείς.
Το αποκορύφωμα ήταν το γεγονός ότι η γιατρός που τον παρακολουθούσε, η κυρία Μπακόλα Ελένη (Επιμελήτρια Α’ ΕΣΥ), μας ενημέρωνε πως πάει καλά και ότι υπάρχουν ελπίδες. Ήταν όμως η ίδια που κίνησε τις διαδικασίες ώστε ο πατέρας μου να μεταφερθεί σε κέντρο αποκατάστασης — προφανώς σε κέντρο με το οποίο συνεργάζονται και στο οποίο παραπέμπουν πολύ κόσμο.
Για να μην τα πολυλογώ, ο μπαμπάς μου μεταφέρθηκε στο κέντρο που επιθυμούσαν από το νοσοκομείο και μας το πρότειναν «με κλειστά μάτια». Το αποτέλεσμα ποιο ήταν;
Να παρουσιάσει επιπλοκή μέσα στις πέντε πρώτες ημέρες στο κέντρο και να μεταφερθεί σε άλλο εφημερεύον νοσοκομείο, όπου ενημερωθήκαμε για πράγματα που δεν μας είχαν αναφέρει ποτέ στο Αττικό Νοσοκομείο.
Όλο αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μηδενιστεί η όποια πρόοδος είχε σημειώσει ως προς την επικοινωνία του. Αυτή τη στιγμή, η ζωή του βρίσκεται και πάλι σε κίνδυνο, εξαιτίας ορισμένων κυρίων που δηλώνουν ιατροί και απλώς αμελούν επιδεικτικά το καθήκον τους.
Όλα αυτά τα αναφέρω γιατί πραγματικά θέλω να τονίσω πως, εάν έχετε την επιλογή, μην πάτε ποτέ τους δικούς σας ανθρώπους στο Αττικό Νοσοκομείο. Εμείς, δυστυχώς, δεν είχαμε αυτή την επιλογή…
Ευχαριστώ από καρδιάς για τον χρόνο σας.
Είναι από τις λίγες φορές που βάζω το 2 αστεράκια αλλά είναι η βαθμολογία που αξίζουν. Πήγα στο συγκεκριμένο νοσοκομείο όπου επικρατούσε το αδιαχώρητο. Δυστυχώς χωρίς καμία οργάνωση μέχρι να περάσουμε διαλογή είχαν περάσει πάνω από3ωρες. Πήγα στο νοσοκομείο με αναιμία. Και επιτέλους έφτασε η ώρα να εξεταστω απο παθολόγο. Τους εξηγώ ότι από το δεξί χέρι δεν μου παίρνουν αίμα γιατί δεν δίνουν οι φλέβες αυτός επέμενε μουέκαναν ένα χέρι χάλια. Με ενημερώνει ότι πρέπει να κάνουμε εισαγωγή ώστε να μεταγγιστω. Η ώρα κοντεύει3 τα ξημερώματα όπου μετά από εξαντλητική αναμονή έφτασε η ώρα να μεταφερθω στο δωμάτιο. Πιο δωμάτιο στο διάδρομο με ράντζο. Φιλοξενούμενη στην καρδιογειρουργική πτέρυγα. Γιατρό ώστε να ενημερώσει για την κατάσταση μου είδα το απόγευμα της Δευτέρας. Τα κορίτσια της νοσηλευτικής εξαιρετικά δεν έχω παράπονο δεν έχω παράπονο επίσης όσο αφορά την καθαριότητα. Ευτυχώς είναι από τις λίγες φορές που βλέπεις ένα τόσο καθάρονοσοκομείο. Μέχρι εκεί όμως στα υπόλοιπα κομμάτια βλέπεις την ανοργανοση τους λυπάμαι πολύ για αυτό γιατί είναι ένα μεγάλο κτίριακα νοσοκομεί όπου εξυπηρετεί μία αρκετά μεγάλη περιοχή καθώς βρίσκεται στα δυτικά προάστια. Μέχρι και το ενημερωτικό που μου δώσαν όταν έφτασε επιτέλους η ώρα να πάρω το εξιτήριο μου ήταν λάθος κι ανέφερε ανακρίβειες που δεν ίσχυαν. Δεν είχα μία καλή εμπειρία και ¹ θα μπορούσε να έχει πολύ καλές περγαμηνές. Εγώ νοσηλεύτηκα στηνΔ,' παθολογική κλινική όπου διευθυντής είναι ο κύριος Σωτήρης Τσιόδρας τον οποίο και παρακαλώ θερμά να κάνει κάτι ώστε να αναβαθμιστεί η εικόνα που έχει η κλινική υπο της παρούσες συνθήκες εύχομαι να μην χρειαστεί να παραστεί ανάγκη ώστε να επισκεφτώ ξανά το συγκεκριμένο νοσοκομείο όπου δυστυχώς δεν σέβονται την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια.
Αν μπορούσα να μην έβαζα ούτε ένα αστέρι θα το έκανα . Στην διαλογή περιμένεις 3 ώρες για να περάσεις ώστε να σε κατευθύνουν ΑΠΛΑ σε ποιον γιατρό θα πας. Εγώ πήγα στο νευρολογικό , είχαν μια νοσηλεύτρια η οποία έτρεμε σαν το ψάρι με τσίμπησε 3 φορές και θα βάλω παρακάτω φωτογραφίες με το πως είναι το χέρι μου 5 μέρες μετά στα δύο από τα τρία σημεία γιατί την τρίτη φορά ήρθε ευτυχώς μια που γνώριζε να κάνει αιμοληψία . Η βοηθός της γιατρού μια ειρωνική η οποία ,ενώ σε ρωτούσε το πρόβλημα σου ,δεν σε άφηνε να στραβώσεις ούτε μια πρόταση. Λυπάμαι πραγματικά γιατί ο κόσμος που πάει εκεί πάει να λύσει το πρόβλημα του.. μέχρι να περάσεις από την διαλογή σου έχει περάσει ήδη ο πόνος ή θα έχεις πεθανει.
