Rated 3.4, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών Γεώργιος Γεννηματάς sits under the 4.2 average of the 36 Cardiology listings we hold for Attica. The rating is unusually well documented: 1,610 reviews, where clinics in this slice average 618.
That 11th place is out of 15 — every clinic in Attica carrying 618 reviews or more, which keeps a five-star rating from two people out of the running.
Opening hours
Mon
12:00 AM–8:00 AM
2:30 PM–12:00 AM
Tue
12:30 AM–8:00 AM
2:30 PM–12:00 AM
Wed
12:30 AM–8:00 AM
2:30 PM–12:00 AM
Thu
12:30 AM–8:00 AM
2:30 PM–12:00 AM
Fri
12:30 AM–8:00 AM
2:30 PM–12:00 AM
Today
12:30 AM–12:00 AM
Sun
24 hours
Highlights
Accessibility
Wheelchair-accessible entrance
Wheelchair-accessible parking
Wheelchair-accessible toilet
Amenities
Toilet
Offerings
Απόρριψη φαρμάκων
Payment
Credit cards
NFC mobile payments
Debit cards
Location
Patient reviews
Thanks — your review is with our moderators and appears once it is checked.
No one has reviewed this clinic here yet. Yours would be the first.
Anastacia Google Reviewer
Mια εξαιρετική εμπειρία στο Οφθαλμολογικό Τμήμα 👀👁 του Νοσοκομείου 🛌🏨 Γεννηματά.
Το προσωπικό ευγενικό και προσεκτικό σε κάθε βήμα της επίσκεψής μου.
Το τσεκάπ έγινε με πολλές εξετάσεις για μια πλήρη εικόνα της κατάστασης των ματιών μου.
Η οργάνωση και η φροντίδα που μου παρείχαν κατά την επίσκεψή μου ήταν άνετη και ασφαλή.
Οι διαδικασίες για τις εξετάσεις μου ηταν οργανωμένες και αποτελεσματικές με ελάχιστη καθυστέρηση λόγω έκτακτα περιστατικά.
Συνολικά, πρόκειται για ένα τμήμα ιατρικής φροντίδας με ανθρώπινη προσέγγιση, και η εμπειρία μου ήταν απόλυτα ικανοποιητική.
Είναι η δεύτερη φορά που επισκέπτομαι το Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Γεώργιος Γεννηματάς» και, δυστυχώς, η εμπειρία μου ήταν και πάλι απογοητευτική.
Η πρώτη φορά ήταν όταν συνόδευα τη συγχωρεμένη τη μητέρα μου, η οποία αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα υγείας. Παρόλο που η κατάστασή της ήταν σοβαρή, υπήρξε απροθυμία να μας δεχθούν και δεχθήκαμε απρεπή συμπεριφορά από μέλη του νοσηλευτικού προσωπικού. Τότε θεώρησα ότι ίσως επρόκειτο για μια άτυχη στιγμή και δεν έδωσα συνέχεια.
Πριν από λίγες ημέρες, η κόρη μου αντιμετώπισε ένα μικρό και ασήμαντο πρόβλημα υγείας. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, εξετάστηκε από γιατρό, της ζητήθηκε να κάνει μαγνητική τομογραφία και της δόθηκε οδηγία να επιστρέψει σήμερα για επανεξέταση. Έτυχε να βρίσκομαι στην Αθήνα και τη συνόδευσα.
Καθώς περίμενα έξω από το ιατρείο, μια νοσηλεύτρια έβγαινε κατά διαστήματα φωνάζοντας ονόματα με ιδιαίτερα επιθετικό και απαξιωτικό ύφος. Κάποια στιγμή, ένας ηλικιωμένος κύριος τη ρώτησε ευγενικά αν είχε έρθει ο γιατρός. Η απάντησή της ήταν: «Δεν θα έρθει σήμερα» και έφυγε, χωρίς καμία άλλη εξήγηση.
Εγώ περίμενα τον ίδιο γιατρό. Όταν η νοσηλεύτρια ξαναβγήκε, της είπα ευγενικά: «Μπορώ να σας κάνω μια ερώτηση;». Η απάντησή της ήταν: «Όχι», και μου έκλεισε την πόρτα κατάμουτρα.
Μετά από αρκετή ώρα αναμονής, χωρίς καμία ενημέρωση, χτύπησα την πόρτα και μπήκα μέσα ευγενικά. Ρώτησα μια άλλη κυρία αν θα μας εξέταζε κάποιος άλλος γιατρός ή αν έπρεπε να αποχωρήσουμε, καθώς δεν μπορούσα να περιμένω άλλο λόγω ενός σοβαρού προσωπικού λόγου, τον οποίο και της εξήγησα. Η απάντησή της, με το ίδιο απαξιωτικό ύφος, ήταν: «Κλείστε την πόρτα και περιμένετε». Με εξίσου ευγενικό τρόπο της είπα ότι δεν απάντησε στην ερώτησή μου. Η αντίδρασή της ήταν ακόμη πιο απότομη και αγενής, επαναλαμβάνοντας την ίδια απάντηση.
Δεν ήμουν ο μόνος που αντιμετωπίστηκε με αυτόν τον τρόπο. Παρατήρησα έναν ακόμη κύριο, σε διαφορετικό ιατρείο, να δέχεται την ίδια απαξιωτική συμπεριφορά.
Στα πολλά χρόνια που συναλλάσσομαι με δημόσιες υπηρεσίες και νοσοκομεία, είναι εξαιρετικά σπάνιο να διαμαρτυρηθώ για τη συμπεριφορά εργαζομένων. Αντιθέτως, ως συνδικαλιστής στον χώρο της εργασίας μου, αγωνίζομαι καθημερινά για τα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια των εργαζομένων και γνωρίζω πολύ καλά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν. Για τον λόγο αυτό, αποφεύγω να κρίνω βιαστικά ανθρώπους που εργάζονται υπό πίεση. Ωστόσο, η σημερινή εμπειρία με εξόργισε, γιατί αυτό που συνάντησα δεν ήταν απλώς έλλειψη ενημέρωσης, αλλά έλλειψη στοιχειώδους σεβασμού προς τους ασθενείς και τους συνοδούς τους.
Κατανοώ πλήρως ότι τα δημόσια νοσοκομεία λειτουργούν υπό μεγάλη πίεση και ότι το προσωπικό εργάζεται σε δύσκολες συνθήκες. Ωστόσο, η πίεση της εργασίας δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για αγενή, προσβλητική και απαξιωτική συμπεριφορά απέναντι σε ασθενείς και συνοδούς. Ο σεβασμός, η ευγένεια και η σωστή ενημέρωση δεν κοστίζουν τίποτα και είναι απαραίτητα στοιχεία της δημόσιας υγείας.
Ειλικρινά λυπάμαι που, μετά και τη δεύτερη εμπειρία μου στο ίδιο νοσοκομείο, διαπιστώνω ότι η συμπεριφορά ορισμένων μελών του νοσηλευτικού προσωπικού δεν φαίνεται να αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό. Εύχομαι η διοίκηση να λάβει σοβαρά υπόψη τέτοιες συμπεριφορές, ώστε κανένας ασθενής ή συνοδός να μη νιώθει ότι αντιμετωπίζεται με απαξίωση τη στιγμή που έχει ανάγκη από φροντίδα, ενημέρωση και ανθρώπινη αντιμετώπιση.
Η εμπειρία στο νοσοκομείο Γεννηματάς είναι κάθε φορά απογοητευτική. Το μεγαλύτερο πρόβλημα ξεκινά ήδη από την πρόσβαση, καθώς δεν επιτρέπεται εύκολα η είσοδος με αυτοκίνητο και οι σεκιούριτι στην πύλη δημιουργούν σοβαρά εμπόδια, ακόμα και σε περιπτώσεις που συνοδεύεις ασθενή με ανάγκη άμεσης μετακίνησης.
Στα επείγοντα και στις κλινικές η κατάσταση δείχνει ξεκάθαρα υποστελέχωση. Οι αναμονές είναι εξαντλητικές και σε σοβαρά περιστατικά μπορεί να περάσουν πάνω από 24 ώρες μέχρι να βρεθεί διαθέσιμο κρεβάτι για εισαγωγή. Οι ασθενείς και οι συνοδοί μένουν για ώρες σε διαδρόμους χωρίς ουσιαστική ενημέρωση.
Γενικά πρόκειται για ένα νοσοκομείο που δεν παρέχει βασικές διευκολύνσεις ούτε στους ασθενείς ούτε στους συγγενείς που τους συνοδεύουν. Η έλλειψη οργάνωσης, η καθυστέρηση και η ταλαιπωρία κάνουν μια ήδη δύσκολη κατάσταση ακόμα πιο ψυχοφθόρα.
Ειλικρινά ελπίζω να βελτιωθούν οι συνθήκες, γιατί οι άνθρωποι που φτάνουν εκεί βρίσκονται ήδη σε ευάλωτη κατάσταση και χρειάζονται στήριξη-όχι επιπλέον ταλαιπωρία.
Με πολύ πόνο στον Αχίλλειο τένοντα πήγα στο νοσοκομείο Γεννηματά. Χρόνια είχα να επισκεφθώ νοσοκομείο της πόλης στα εξωτερικά ιατρεία. Ήταν 11:00 η ώρα και είχα αύξοντα αριθμό 102 και το μηχάνημα συνέχιζε ανά περίπου ένα λεπτό να εκδίδει νούμερα. Σε ένα περιβάλλον εργοταξίου μιας και το νοσοκομείο ανακαινίζεται όλα λειτουργούν , θα έλεγα υποδειγματικά!! Όχι δε με περίμεναν τρεις καθηγητές ιατροί αλλά νεαροί. Ναι χρειάζεται να περιμένεις λίγο στο ακτινογραφικο, ( όχι δεν υπάρχει εύκαιρο ένα για το κάθε ένα μας) γιατί εκατονταδες συμπολίτες μας, παιδιά, γέροι, γύφτοι, μουσουλμάνοι πρόσφυγες περιμένουν τη σειρά τους, όμως το προσωπικό εργάζεται κάτω από συνεχή πίεση. Αντιμετωπίζουν ανθρώπους με σοβαρά προβλήματα, άλλους κατά φαντασίαν ασθενής, ιδιοτροπους, αγενής, βιαστικους....Μα στο τέλος εξυπηρετούν όλους μας και δωρεάν. Σε όποιον δεν αρέσει ας επισκευθεί νοσοκομείο στην Ευρώπη και μετά να δω αξιολόγηση. Μπράβο στο προσωπικό του νοσοκομείου, μπράβο στο υπουργείο υγείας, που σε μια φτωχή χώρα πτωχευμένη, σε μια χώρα που είναι αναγκασμένη να εξοπλίζεται και όχι να το "ρισκάρει απέναντι στους Μογγόλους γείτονες μας, έχουν τέτοιο επίπεδο εξυπηρέτησης και δωρεάν.
Δεν έχω πολλά πάρε-δώσε με νοσοκομεία, ευτυχώς. Χρειάστηκε να πάω για μια οφθαλμολογική εξέταση της ηλικιωμένης μητέρας μου στο ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ.
Απαίσια εμπειρία, τριτοκοσμική κατάσταση. Γιατί? Οι δομές, διαρρύθμιση και οργάνωση του Νοσοκομείου, άθλιες.
α) Καθώς η μητέρα μου είναι αρκετά ηλικιωμένη, έπρεπε να πάω μαζί της, αλλά να παρκάρω κάπου μέσα δεν επιτρέπονταν παρόλο που ήμουν συνοδός της και απαραίτητο για να μιλήσουμε, να δούμε που πρέπει να πάει, να περάσει από την γραμματεία κλπ.. Ταλαιπωρία λοιπόν πρώτη, να αφήσω μόνη της την μητέρα μου και να βγω έξω από το νοσοκομείο να να ψάξω να βρω να σταθμεύσω.
β) Εκεί στο Οφθαλμολογικό οι διάδρομοι ήσαν στενοί, θα υπήρχαν περί των 60 ατόμων που περίμεναν για διάφορες σχετικές εξετάσεις, στην μεγάλη τους πλειοψηφία πολύ ηλικιωμένοι, και υπήρχαν επιπλέον και κάποιοι συνοδοί, τα καθίσματα για να κάτσουν αυτοί, πολύ λίγα, και αναγκάζονταν άνθρωποι μεγάλοι με ανάγκες, να στέκονται όρθιοι με τις ώρες. Εν τω μεταξύ, στον ίδιο αυτό χώρο, υπήρχαν πάλι ηλικιωμένοι με αμαξίδια, οπότε σε έναν σχετικά στενό διάδρομο, υπήρχε πολύ μεγάλο πλήθος που έκανε τον διάδρομο σχεδόν αδιαπέραστο. Ήθελαν να περάσουν ιατροί και νοσηλευτές με φορεία, προφανώς από άλλα διπλανά τμήματα, και δεν μπορούσαν να περάσουν από το πλήθος, και φώναζαν "Κάντε άκρη να περάσουμε" και ο κόσμος στριμώχνονταν στιγμιαία.
γ) Προφανώς πολύ αναμονή. Εμείς για να γίνει η εξέταση περιμέναμε 2,5 ώρες.
Θυμάμαι - ως μ΄μετρο σύγκρισης - στην δεκαετία late '80s και αρχές '90s, είχα πάει σε διάφορα νοσοκομεία του Δημοσίου, δεν υπήρχε τέτοια κατάσταση, μπορεί να μην ήταν και τότε άψογη (που δεν ήταν), αλλά ήταν "αξιοπρεπής". Η κατάσταση που είδα στο ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ ήταν ντροπή, τριτοκοσμική.
Μου δόθηκε η εντύπωση ότι το προσωπικό, ήτοι ιατροί και νοσηλευτές μέσα σε αυτό τον χαμό, έκαναν ό,τι μπορούσαν και μάλλον για το πλήθος και τις ανάγκες, θα έλεγα ότι το νοσοκομείο είναι υποστελεχομένο. Τα δύο αστεράκια τα βάζω λόγω του προσωπικού, που να δουλεύει σε τέτοιες συνθήκες, είναι ψυχοφθόρο. Κατά κάποιο τρόπο το προσωπικό είναι "ήρωες" να δουλεύουν εκεί, με τέτοιες συνθήκες, και να βγάζουν αποτέλεσμα. Δηλαδή η βαθμολογία μου όσον αφορά στο προσωπικό, είναι υψηλή και είναι αυτή που ανέβασε την συνολική βαθμολογία που βάζω στο νοσοκομείο, στο 2, αλλιώς μηδέν θα έπρεπε.
Η συνολική κατάσταση στο ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ, εκπέμπει έλλειψη σεβασμού προς τους πολίτες, δυστυχώς, και βέβαια γι'αυτό, υπεύθυνη είναι η Πολιτεία. Προφανώς έτσι θα είναι και άλλα δημόσια νοσοκομεία, που, ευτυχώς δεν τα έχω δει.
Εύχομαι να είστε υγιείς και να μην χρειαστείτε να πάτε σε αυτό.
Θα θέλαμε να εκφράσουμε την απέραντη ευγνωμοσύνη μας προς το Νοσοκομείο Γεννηματάς και συγκεκριμένα προς τη Β’ Ορθοπεδική Κλινική, καθώς και προς τον γιατρό κ. Σορανογλου, ο οποίος είναι ένας πραγματικά εξαιρετικός επιστήμονας και άνθρωπος.
Σε ένα επείγον περιστατικό, ο πατέρας μου υπέστη κάταγμα στην κοτύλη του ισχίου και χρειάστηκε να υποβληθεί σε ολική αρθροπλαστική. Ο κ. Σορανογλου ανέλαβε την περίπτωσή του με απόλυτο επαγγελματισμό, εμπνέοντας από την πρώτη στιγμή εμπιστοσύνη και σιγουριά. Για εμάς ήταν πραγματικά ένα «θείο δώρο». Έχει περάσει ήδη ένας χρόνος από το χειρουργείο και συνεχίζουμε να νιώθουμε βαθιά ευγνωμοσύνη για την εξαιρετική φροντίδα που προσέφερε.
Η επέμβαση στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία και ήδη από τη δεύτερη κιόλας ημέρα ο πατέρας μου κατάφερε να περπατήσει. Ο γιατρός φρόντισε με ιδιαίτερη προσοχή να οργανώσει όλα τα απαραίτητα μετεγχειρητικά ραντεβού, καθώς και να μας καθοδηγήσει πλήρως για κάθε βήμα της αποκατάστασης.
Θα θέλαμε επίσης να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στο νοσηλευτικό προσωπικό της κλινικής, που ήταν πάντα ευγενικό, χαμογελαστό και πρόθυμο να βοηθήσει σε κάθε ανάγκη.
Σήμερα, ο πατέρας μου είναι σε εξαιρετική κατάσταση, ακόμη καλύτερα από πριν, και αυτό το οφείλουμε σε μεγάλο βαθμό στον κ. Σορανογλου και την ομάδα του.
Σας ευχαριστούμε θερμά για όλα!
*Γιατι κ τα καλα πρεπει να λεγονται
Είστε ότι χειρότερο υπάρχει όχι απλά σε νοσοκομείο αλλά και σε γιατρούς-νοσηλευτές! Από που να αρχίσω δεν ξέρω…από το ασθενοφόρο που περιμέναμε 3 ώρες να έρθει σε καρκινοπαθή γυναίκα 4ο σταδίου; Που τους ενημερώσαμε να μεταφερθεί στο Μεταξα και επειδή δεν τους βόλευε απ’οτι φάνηκε στείλατε τον ασθενεί στο γεννήματα; Που την είχατε από τις 22:00 το βράδυ στις 6/6/26 έως τις 16:00 το μεσημέρι της επόμενης 7/6/26 έξω σε ένα κρεβάτι στα επιγοντα με εμετούς,πόνους στο κεφάλι, μέση, να παίρνω τηλέφωνα στο νοσοκομείο να μην το σηκώνει κανένας,να περνάνε οι γιατροί από δίπλα της και όλοι να λένε δεν μπορώ να μιλήσω; Έπρεπε να πάρω στην γραμματεία να σας απειλήσω με κανάλια και αστυνομία για να πάρουμε τις εξετάσεις που λέγατε πως θέλετε να κάνουμε αίτηση; Τι είστε ρε ; Εφορία; Ή ΔΥΠΑ; για να κάνω αίτηση ξεφτίλες ; Αν ήταν ο Γεωργιαδης έτσι θα λέγατε ; Μπινεδες! Διώχνετε την γυναίκα ενώ δεν είναι καλά να πάει σπίτι της για να πάει στο γιατρό της Δευτέρα είπατε,μετά από τις απειλές δίνετε τις εξετάσεις και από τις 10 το πρωί που λέτε να φύγει στις 7/6/26 έχει πάει 16:00 το μεσημέρι και την έχετε πεταμενη έξω σε διάδρομο σε ένα κρεβάτι να περιμένει να την πάει ασθενοφόρο σπίτι της από τις 10 ρε μέχρι τις 4 και έπρεπε ξανά να πάρω στο νοσοκομείο να σας επιλύσω και να παίρνω και τα ΕΚΑΒ! Σας ενημερώνω πως θα φάτε μια καταγγελία από εδώ μέχρι απέναντι. Σας εύχομαι να πάθετε τα ίδια και να σας έχουν πεταμένους στην γωνία του νοσοκομείου σε όσους είχατε εφημερία,ντροπή της κοινωνίας θα σας έλεγα ακόμα περισσότερα αλλά δεν αφήνει να σας τα πούνε χειμα
Θα ήθελα να εκφράσω τις θερμότερες ευχαριστίες μου προς όλο το προσωπικό της Αγγειοχειρουργικής Κλινικής του Νοσοκομείου Γεννηματά για την εξαιρετική φροντίδα που προσέφεραν στον πατέρα μου κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του.
Παραμείναμε στην κλινική για μία εβδομάδα λόγω χειρουργικής επέμβασης και από την πρώτη στιγμή νιώσαμε ασφάλεια και εμπιστοσύνη.
Οι γιατροί ήταν εξαιρετικοί, με υψηλή επιστημονική κατάρτιση και επαγγελματισμό, αλλά πάνω απ’ όλα ανθρώπινοι, δείχνοντας πραγματικό ενδιαφέρον για τον ασθενή και μας εξηγούσαν με ηρεμία και σαφήνεια κάθε στάδιο.
Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει και στο νοσηλευτικό προσωπικό, το οποίο στάθηκε δίπλα μας με ανθρωπιά, ευγένεια και ακούραστη φροντίδα, πάντα πρόθυμο να βοηθήσει και να ανταποκριθεί σε κάθε ανάγκη, ανεξαρτήτως ώρας.
Σε μια δύσκολη περίοδο για την οικογένειά μας, η υποστήριξη και η συμπεριφορά όλων έκαναν τη διαφορά. Τέτοιες ομάδες υγείας τιμούν πραγματικά το λειτούργημά τους.
Θερμά συγχαρητήρια και ένα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς σε όλους❤️
